Kot

Co prawda, moim totemem jest zbik, ale to tkai wiekszy troche zdziczaly kot i mu do kota niedaleko.
Tak wiec pomyslalem, ze wkleje tu pewien wiersz Christophera Smarta - poety, ktory duza czesc zycia spedzil w zakladzie dla oblakanych. Przez wiele lat nie widzial ani jednej ludzkiej twarzy a jedyna istota odwiedzajaca go byl... kot wlasnie. Tekst wedlug mnie dobrze ujmuje, jego duchowa nature. A oto wiersz:

A zatem spojrzę z uwagą na mego kota...
Ponieważ pierwszy promień boskiej chwały na
wschodzącym niebie wielbi po swojemu.
Ponieważ czyni to okręcając swe ciało siedmiokrotnie
ze śmigłą elegancją...
Ponieważ spełniwszy obowiązek i otrzymawszy
błogosławieństwo, zaczyna zajmować się sobą.
Ponieważ ma na to dziesięć sposobów.
Po pierwsze spogląda na swoje przednie łapy, by
sprawdzić, czy są czyste.
Po drugie wychyla się do tyłu, by i tam się oczyścić.
Po trzecie wypręża wtedy przed siebie przednie łapy.
Po czwarte ostrzy pazury o drewno.
Po piąte myje się.
Po szóste po umyciu turla się.
Po siódme poluje na pchły, by nie przeszkodziły mu
w walce.
Po ósme ociera się o pień.
Po dziewiąte spogląda w górę, by wysłuchać instrukcji.
Po dziesiąte odchodzi w poszukiwaniu pożywienia...
Ponieważ po skończonej dziennej pracy przystępuje do
zajęć jeszcze ważniejszych.
Ponieważ nocą nie spuszcza władczego wzroku ze
swych przeciwników.
Ponieważ zmaga się z siłami ciemności mocą swej
naelektryzowanej sierści i jarzących oczu.
Ponieważ zmaga się z Diabłem, który jest śmiercią,
mocą swej nieujarzmionej żywotności.
Ponieważ swym porannym rytuałem wielbi słońce,
a ono wielbi jego.
Ponieważ pochodzi z plemienia Tygrysa.
Ponieważ Kot Cherubin to nazwa Anielskiego
Tygrysa...
Ponieważ nie istnieje nic rozkoszniejszego niż jego
senny spokój.
Ponieważ nie istnieje nic bardziej pełnego życia niż
jego zwinny ruch...
Ponieważ Pan Bóg pobłogosławił jego ruchliwą
zmienność...
Ponieważ potrafi tańczyć do każdej muzyki świata...

Piękny wiersz...

To ja tylko dodam stronę stworzoną również w hołdzie Kotom

http://leksykot.top.hell.pl/

Można tam znaleźć wiele o kotach... od praktycznych wskazówek dotyczących opieki nad "Cichołapymi" do klasyki i tradycji z całego świata, w których to koty odgrywały szczególną rolę. Szczególnie polecam działy Słowo i Kotlinki

W mitologii celtyckiej istnieje też kilka odniesień do kotów (występują w kilku mitach i legendach), natomiast w sferze ducha uważanę są za bardzo dobrych stróżów oraz opiekunów węwnętrznych mocy tych, których strzegą.

Jestem zwolennikiem "kotów w stanie czystym". Czyli nie jakichś tam rasowych pięknisiów tylko tych prawdziwych, niezależnych.

To zwierzę zawsze kojażyło mi się z jakąś mistyką, magią. Mój własny domowy kocur ostatnio często mnie zadziwia. Godzinami wpatruje się w widok za oknem i nie zwraca na nic uwagi, kiedy daję mu jeść to nawet nie tknie miski tylko sam idzie do kuchni kiedy mnie nie ma i bezczelnie wyjada ze stołu. A kiedy w nocy przebudzi mnie jakiś chałas, dostrzegam tylko parę świecących oczu i cichy pomruk, tuż przy mnie. Te zwierzęta są całkowicie nieprzewidywalne i za to je cenię. Wkradają się nawet do snów (nie może być inaczej kiedy długo się z nimi przebywa) i nie wątpię że mają w sobie coś co zawsze będzie je wyróżniać od innych zwierząt.

Kot bez wątpienia dysponuje dużą wiedzą. Bawią go ludzie jej głodni, i czasem rzuci im kilka jej fragmentów, by reszte poznali sami. Kot nie lubi przekazywać wiedzy bezpośrednio. Gdy poprosimy o odpowiedź, z reguły daje pytanie (pytania są jego zdaniem ważniejsze od odpowiedzi - jeżeli chcemy uzyskać odpowiedź, musimy wyruszyć w drogę by ją znaleźć, a droga ta często bardziej nam się przydaje i bardziej rozwija niż sama odpowiedź) lub jakiś strzępek informacji, który mamy uważnie przeanalizować by zadać sobie odpowiednie pytania lub "doklejać" doń kolejne informacje. Bije od niego obojętność, ale okazuje się że to po prostu brak aktywności gdy owa nie jest potrzebna. Jeżeli jest coś do zrobienia, kot sie "uaktywnia". W innych sytuacjach czeka, obserwuje. Koty dzikie mocno kojarzą mi się z "granicami", miejscami w których świat ludzi spotyka się ze światem natury, przez oba te światy będąc "odwiedzanym" rzadko.

Podejrzewam że kot to mój totem, bo kiedy schodzę do świata niższego to zawsze mi w pewnym sensie towarzyszy, choć naogół pozostaje w ukryciu. Widuje tylko oczy, albo nie wyraźny zarys. Tylko raz się uaktywnił - kiedy byłem pierwszy raz w świecie dolnym i nie za bardzo wiedziałem jak mam wrócić (teoria brzmi prosto, ale w praktyce nie zawsze się sprawdza). Wtedy pokazał mi drogę, ale ani razu nie odpowiedziałna moje pytania (próbowałem się upewnić, czy jest moim totemem). Widocznie nie jestem gotowy.

Widuje tylko oczy, albo nie wyraźny zarys.

Takim go zobaczyłem po raz pierwszy i takim go widuje gdy ide bezpośrednio do niego bądź... ciężko to opisać. Powiem kolokwialnie: "odwala mi". Wpadam w ostry trans przypominający psychoze. Znajduje sie wtedy z reguły w jakimś kompletnie ciemnym miejscu. Przede mną otwierają się powoli jak dwa księżyce dwie wielkie kule. Kolor zielony w nich dominuje, ale odnosi się wrażenie że nutę każdego koloru upatrzyć w nich można. Cholernie silne wrażenie że te oczy widziały wszystko a ich właściciel ma wiedze tak wielką, że człowiek któremu przekazałby chociażby kilka jej procent po prostu by pękł albo zwariował. Czuje się wtedy siłę owego ducha. Upajającą, mistyczną. W ciemnościach da sie zobaczyć jego zarys gdy sie porusza. Czasem ogromny ogon przeleci nisko nad ziemią, czasem łapa lekko sie poruszy.

ale ani razu nie odpowiedziałna moje pytania

A uśmiechał się pod wąsem i spoglądał na Ciebie z rozbawieniem?

Widuje tylko oczy, albo nie wyraźny zarys.

Przede mną otwierają się powoli jak dwa księżyce dwie wielkie kule. Kolor zielony w nich dominuje, ale odnosi się wrażenie że nutę każdego koloru upatrzyć w nich można.

ale ani razu nie odpowiedziałna moje pytania

A uśmiechał się pod wąsem i spoglądał na Ciebie z rozbawieniem?

takie oczy widuje często nawet normalnie, tzn bez transu itd po prostunagle widzę je tuż na wprost moich. Naogół po zamknięciu oczu, chociaż czasem także z otwartymi. Pewnie zaraz mi ktoś powie że to powidoki od lampki nocnej ale wiem co widze...

sprawiał wrażenie raczej zniecierpliwionego niż rozbawionego, choć parę razy miałem wrażenie że ma niezłą radochę jak na mnie patrzy.

Też tak masz, że kiedy podczas podróży przebywasz na otwartej przestrzeni to kot jest czarny (w nocy), albo we wnętrzu rudy czy bury na dachu? Mój zmienia się w zależności od otoczenia, jednak wiem że to na pewno ciągle ten sam

Z reguły jest czarny, ale potrafi dowolnie zmieniać forme i robi to chyba byś lepiej odebrał jego słowa i czyny, głębiej je zrozumiał. Ostatnim razem ukazał mi się jako... ja. W szarych szatach moich, kapturze na łbie moim zwyczajem, włosami opadającymi na twarz, dokładna kopia mnie. Był w tej formie jakoby połączeniem Kota i mnie, ale był "na zewnątrz".

sprawiał wrażenie raczej zniecierpliwionego niż rozbawionego, choć parę razy miałem wrażenie że ma niezłą radochę jak na mnie patrzy.

Obserwował Twoje poczynania. Pewnie czasem bawiły go Twoje błędy, podobało mu się że robisz coś dobrze bądź czekał aż wykonasz odpowiedni ruch.

Uwielbiam czasem wtopić się w mrok i przekradać się terenami po których ludzie zwykle nie chadzają. Czuję wtedy mocne połączenie z Kotem. Polecam taką "zabawe".

Mnie bardzo często pojawiają się koty, najczęściej jest to zwykły kot domowy ale raz przez ułamek sekundy widziałam bardzo blisko pysk "syczącego" na mnie żbika, raz też przez chwilę widziałam idącego tygrysa. Nie mam na razie z żadnym kontaktu, ale czuję, że mam więcej wspólnego z kotami niż mi się wcześniej wydawało. Kiedyś nie przepadałam za kotami, nie mogłam spojrzeć w te ich dzikie oczy - zawsze miałam wrażenie ze są 1000 razy mądrzejsze ode mnie i cicho śmieją się ze mnie pod wąsem. Teraz zdałam sobie sprawę, że większość cech archetypowych kota można przypisać mnie i że jestem trochę jak kot zamknięty w ludzkiej postaci. Mam nadzieję że moja "znajomość" z kotami będzie się rozwijać i ze w końcu osiągnę z nimi jakiś kontakt