Dżinn, demon...ludzie-szakale?!

Mój dzisiejszy sen. Jak się go opisuje, brzmi trochę głupio, ale tuż po przebudzeniu czułam się, jakbym naprawdę tam była:)

Szłam przez las i w pewnym momencie zobaczyłam kilka orłów bielików. Potem zniknęły za drzewami, a ja zobaczyłam jeszcze jednego i kolejnego (może tego samego?). Później wyszłam na zbocze porośnięte trawą i zalane słońcem. Stała tam wysoka wieża. W środku spotkałam dżinna (nie wyglądał jak dżinn z bajek, ale, jak to w śnie często bywa, wiedziałam, czym jest) - wyglądał jak skrzyżowanie gigantycznego węża z rozlazłą ropuchą. Grube, żółte cielsko ciągnęło się przez wiele komnat i korytarzy, było całe pokryte malutkimi, czerwonymi guzkami, błyszczącymi jak szkło, miało wiele fioletowych paszcz, które 'wyciągało' z ciała jak ślimak rogi. Dżinn powiedział mi jakąś przepowiednię, że muszę gdzieś iść, ale mogę wziąć ze sobą tylko wodę i ogień, inaczej mi się nie uda. Zaatakował mnie, a ja pomyślałam w panice, że przecież nie pokonam go ogniem ani wodą, bo nie umiem się nimi posłużyć. Wzięłam więc kij i zaczęłam dźgać to cielsko. Dżinn cofał się do kolejnego zakrętu i czekał przyczajony, a ja dźgałam go tym kijem. trwało to bardzo długo. W końcu pokonałam go i doszłam na szczyt wieży. Cieszyłam się, że nie posłuchałam rady bestii, bo to był podstęp. Na szczycie wieży była komnata i siedział tam mężczyzna na czymś w rodzaju tronu (jakbym miała go opisać powiedziałabym, że tak wygląda demon, chociaż miał postać zwykłego przystojnego mężczyzny). Otaczali go jego uczniowie. Powiedział, że całkiem nieźle poradziłam sobie z jego dżinnem, zaśmiał się i dodał, że zrobi sobie drugiego. Powiedział jeszcze coś o jakiejś próbie. Wtedy wsadził mnie na pojazd, który wyglądał z grubsza jak czarny kamienny materac i to poleciało z wielką prędkością. W końcu wylądowało w jakimś lesie, a ja tam zaczęłam zachowywać się jak zwierzę, tzn. przebiegałam przez wykroty i zwalone pnie, bałam się drapieżników, jadłam robale itp. Poczułam się w nowej roli bardzo pewnie i pogodzona z wszechświatem. Ale potem wyszłam z lasu na pustynię, a tam wszędzie maszerowały wojska i leżały wielkie skrzynie z bogactwami, a ja znowu poczułam się malutka i nic nie warta. Spotkałam tam jednego z uczniów z wieży- on też chciał wrócić do naszego świata, więc dołączyliśmy to jakiejś wojskowej karawany. Doszliśmy do kamiennych ruin, które były pozasłaniane kotarami. Zaczęłam wydawać takie dźwięki, jakie wydają szakale, a zza tych kotar zaczęli wychodzić ludzie-szakale, tak jakbym wywabiała ich na zewnątrz. Bałam się, ale wiedziałam, że ich potrzebuję. Mieli głowy (nie maski) szakali, ale mogli je zdejmować, a pod spodem mieli ludzkie głowy. Gdy je zdjęli, dowódca karawany zaśmiał się z ulgą i powiedział: 'Wiedziałem, że to tylko maski', ale ja i chłopak wiedzieliśmy, że były prawdziwe. Poszliśmy za nimi za te kotary, oni znowu stali się szakalami. Błagałam ich o pomoc, a oni w jakiś sposób przenieśli nas do naszego świata i znaleźliśmy się znów pod wieżą. Demon był zadowolony i powiedział, że mogę zostać jego uczennicą.

I się obudziłam.

wow... symboli widzę mnóstwo, ale są jak kolorowe plamy latające tu i tam i nic mi nie mówią, więc nie staram się tłumaczyć. Ale jestem pod wrażeniem...

Ja też:D Często śnią mi się duperele, migawki z całego dnia. Ale raz na jakiś czas czuję się, jakbym weszła w jakieś odjechane fantasy. Po prostu cała historia, która wydaje się trwać o wiele za długo, żeby się mogła zmieścić w jednej nocy.
Przynajmniej pokazanie się orłów jest dla mnie dosyć jasne- wydaje mi się, że to mój totem, chociaż pewności jeszcze nie mam.

Przynajmniej pokazanie się orłów jest dla mnie dosyć jasne-

serio? Bo w tej historii odegrały raczej marginalną rolę moim zdaniem... one Cię raczej zaprowadziły tylko pod Twoje AXIS MUNDI. To raczej przewodnicy, może ZM, ale zaraz totem? Nie byłbym pewny... Ale co ja się tam na tym znam.
Miałaś we śnie STRAŻNIKA, miałaś ANIMUSA, miałaś zadanie do wykonania, miałaś lekcję o odpowiedzialności, o świadomości. Masz się uczyć od ANIMUSA, czyli coś jak integracja Twojej osobowości przed Tobą - znaczy w przyszłości. Ale co ja się tam na tym znam... Takie mi tylko skojarzenia wyszły - jak mówiłem raczej jak plamy. Nie bardzo widziałem tam totem... a to dzikie zwierzę, którym byłaś - co to było za zwierzę?

Nie byłam żadnym konkretnym zwierzęciem- to raczej tak, jakby będąc człowiekiem zmieniła się w drapieżnika, jakąś bardziej pierwotną postać człowieka.

Co do orła jestem raczej pewna. Śnił mi się już wcześniej. Moim przewodnikiem jest wilk, chociaż w tym konkretnym śnie go nie było.