"tylko w ciemności światło, tylko w umieraniu życie&

[Śniący]

Napisałem ten tekst na gdy jeszcze walczył, do końca wierząc, że jest nadzieja...

“Tylko w milczeniu słowo, tylko w ciemności światło, tylko w umieraniu życie: na pustym niebie jasny jest lot sokoła.”
— Ursula K. Le Guin

Przyjaciel walczy o życie, zawsze odstawał od innych, uparty, dumny z manierą niczym muszkieter.
Jego obraz uśmiechniętej twarzy nie opuszcza mnie, czekamy na niego, żona, córka i wszyscy jego przyjaciele.

Śnię Twoje sny Doktorku
Dziś widząc i doświadczając ciemności, przypomniałem sobie te słowa…
“…tylko w ciemności światło, tylko w umieraniu życie…”
W modlitwie serca wciąż jesteśmy przy Tobie.

W sobotę przegrał walkę z chorobą, o godzinie 12.10 odszedł.

Teraz jest wolny, wciąż widzę jego uśmiech, jak przy nie jednym piwku zeszło nam się na różne tematy.

Czasami zdarza się, że
potrzeba tylko jednej minuty,
żeby kogoś zauważyć,
jednej godziny, żeby go ocenić
i jednego dnia, żeby go polubić.
Tobie udało się to bez wysiłku!

Wspanialy czlowiek, wyrozumialy, cieply i serdeczny.

Karolku, byles dla mnie wyjatkowy, dziekuje Ci za swa pomocna dlon, ktora nie raz do mnie wysunales, dziekuje Ci za chwile serdecznosci i ciepla, dziekuje Ci za lojalnosc i szacunek....

"szybko żyj i zostaw po sobie wspomnienia.. Miłe wspomnienia.."

Trzymaj sie przyjacielu i do zobaczenia.

[Dream]

Śniłem dziś o samotności i opuszczeniu. Wbiłem ostrze w białego szczura i włożyłem go do ziemi.
Od tygodnia rytm nocy i dnia, snu i jawy zaczął tworzyć dziwne wzory. Już nie potrafię przewidzieć kiedy zasnę i kiedy się obudzę. Czas wybrzusza się i staje okoniem.
Myślałem dziś o ludziach, których śmierci byłem świadkiem. Nie sądziłem, że śmierć niepostrzeżenie w tym czasie pomieszała mi w statystykach.

Pierwszy odpowiedział na moje wołanie o odnowienie shamaniki. Oddałem mu ją jak córkę, sprawdzając wcześniej, czy jest to aby odpowiedni facet. Zdecydowałem że jest.

Ktoś kiedyś powiedział, że sen jest jak śmierć. Hypnos był bratem Thanatosa.

Rzeczywistość to Sen. Więc cóż - jeden z nas właśnie się obudził.

PS. Eh, zacząłem dziś oglądać "Opowieści z Ziemiomorza". I znowu smoki...

modlitwa wypaliła pieczęć
w sercu Twoich przyjaciół

żar spleciony z tęsknotą
że już nigdy

a jednak na zawsze


Karolowi - kropelka

Nie znałem Go, ani osobiście, ani poprzez forum, ale chciałbym oddać Mu cześć poprzez fragment Sutry Serca.

GATE GATE PARA GATE
PARASAM GATE BODHI SWAHA!

[noezb]

Znalem go krótko. Wdzięczny jestem mu za wzięcie Shamaniki pod swoją pieczę. Niech pomyślność mu sprzyja podczas dalszej podróży...

Przed obliczem śmierci

Nie śmierci się boimy
To ból nas przeraża
Zwłaszcza jak nad przepaścią stoimy
I paciorek się powtarza

To koniec! myślimy
Że upadek sprawi nam ból
Jak strasznie się boimy
Na języku czuć już sól

Emocje strachu spokoju nie dają
Zbliżają się życia końce
Czy bogowie nas nie kochają?
Czy zobaczymy jeszcze słońce?

Rady brak
Musimy to zrozumieć
Choć stoimy jak ten wrak
Pogodzić się ze śmiercią też trzeba umieć

Już nie ma co szlochać
Choć czujemy chłód
Niech się dzieje co ma dziać
I ruszamy w przód ...

Nie znałam Karola w ogóle, ale jego odejście zeszło się niesamowicie z odejściem innej bliskiej osoby, którą z kolei poznałam przez moje dawne forum... Kiedy dziś dostałam zawiadomienie o śmierci Sinobrodego na maila, przez moment wydawało mi się, że może chodzi o tę samą osobę, bo nie mogłam uwierzyć że jeden tydzień przynosi śmierć kogoś związanego z moim dawnym forum, a drugi tydzień - kogoś związanego z tym forum... ale nie, tamta osoba miała na imię Jan, zginął w wypadku...

Dziś też miałam sen o tym, że rysowałam na ziemi patykiem obręb "mojego" kawałka ziemi, miał kształt prostokąta i był wielkości grobu, tak żeby pomieścić trumnę, po każdej stronie znajdowały się prostokąty innych osób, było tam też coś co w pewnym sensie imitowało krew - to całe przydzielanie kawałków ziemi nadzorował czarny kot i pomimo że byłam w tym śnie w formie ludzkiej, zostałam przez niego również nazwana kotem... tak mi się teraz ten sen przypomniał wyraźnie...

Pomyślnej dalszej drogi obu im zatem życzę - Karolkowi i Jankowi

Wyrazy współczucia dla całej rodziny i wszystkich których przejście Sinobrodego pogrążyło w cierpieniu.

Karol gdziekolwiek jesteś poradzisz sobie śpiewająco jestem o Ciebie spokojna

Głęboko wierzę, że śmierć to tylko przejście w nowy etap wędrówki, Karol odszedł swoją ścieżką
życzę mu wszystkiego co najlepsze i najwyższej jakości, teraz i zawsze, wszędzie.
Niech miłość, spokój i dobro będzie udziałem Twojej rodziny.

Niezliczonych błogosławieństw Karol gdziekolwiek jesteś.

Sowa

[bell]

nie znalam goscia, a szkoda bo chetnie bym go poznala. jego nick nie wzbudzil mojej sympatii ale to co personalnie sie krylo pod nickiem juz tak, bardzo pozytywnie go odczulam. intrygujace jest to, ze istnieje u mnie jakas synchronizacja z kilkoma osobami na tym forum. ich wypowiedzi mocno zahaczaja o pewna moja historie ktora wlasnie sie rozgrywa. mowia do mnie slowami-kluczami. z tego co widze Sinobrody jest jedna z nich. moze to zabrzmi dziwnie i niezbyt pozytywnie dla tych ktorzy go znali ale pokazał mi cos ważnego swoim nickiem i śmiercią w takim a nie innym momencie i na taka a nie inna chorobe. dzieki Sinobrody.

Znałem Go tylko z forum. Był pomocny, życzliwy, chętnie dzielił się doświadczeniem. Dzięki Sinobrody

Dziś w nocy też miałem sen.
Śniło mi się że kopałem grób w błocie, ale było tak rzadkie, że natychmiast zalewało dół, a ja zapadałem się po kolana. Padał deszcz.

Dla szamana śmierć nie jest niczym strasznym - doświadcza on jej przy każdej podróży, a śmierć fizyczna to po prostu "przeprowadzka" na stałe. Łatwo w to uwierzyć, kiedy wszystko jest w porządku, ale gdy ktoś umrze nic już nie jest tak pewne.

Poszedł tam, gdzie chciał iść.

[Dream]

http://www.playtube.pl/anime/4356-opowi ... sy-pl.html

Nie zdążyłem poznać Sinobrodego, tak mało znam większość z Was... Mimo to chciałem życzyć Karolowi Szczęśliwej Podróży, a Tym co pogrążeni są w smutku - szczerze współczuję. Niby wszyscy wiedzą, że śmierć to tylko inny stan, a mimo to naturalnym odruchem jest smutek...

Nic więcej nie powiem, bo głupot nagadam...

" "
Wed

Ja tez go nie poznalam... Mimo to odczuwam jego strate. Wierze, ze jest w lepszym miejscu.

Nie znałam Sinobrodego, którym dla mnie zawsze pozostanie- jako Karola nie będę już miała okazji go poznać. Jednak zrobił dla mnie coś ważnego, co dopiero teraz sobie uświadomiłam. W pewnym sensie oświetlił nieco ścieżkę ginącą we mgle. On wie o co chodzi. Dziękuję, i...szerokiej drogi!