Formy w astralu

Moja pierwsza podroz do Swiata Gornego (w celu uzyskania pewnej porady) wygladala mniejwiecej tak:

Znalazlem sie w zupelnie pustej, bialej przestrzeni i poczulem obok czyjas obecnosc - wiec spytalem, czy ten ktos jest moim "przewodnikiem duchowym" - on powiedzial, ze tak.
I zaproponowal: "Przejdzmy sie." I nadal w bialej pustce zaczalem miec poczucie, ze sie przemieszczamy. Zapytalem: "Czy tu nie ma zadnych form?" A on na to "A chcesz?" - i pstryk - i oto znalezlismy sie w parku i szlismy parkiem. Ale jakos tak ten park byl jakby 'wyciety z innego komiksu'. "Nie pasuje?" spytal Przewodnik - i pstryk - i idziemy po pieknych gorach - tez totalnie nie pasowaly. Ulica tez nie pasowala i stwierdzilem, zebysmy zostali w tej bialej pustce. Potem uzyskalem porade, ktorej potrzebowalem.
W czasie innych podrozy do Gornego Swiata czasem zdazaja mi sie jakies wizje (procz bialej pustki) ale naprawde proste (np czlowiek na krzesle w bialej pustce), ale zazwyczaj jest jak za pierwszym razem.

A przeciez w Dolnym Swiecie, to az kipi.

I tak sobie mysle, ze to sie wiaze z "warstwowoscia" astrala o kotrej pisal Strzygon http://forum.shamanika.pl/viewtopic.php?t=474

Co Wy o tym myslicie? Kiedy i na ile formy maja znaczenie, a kiedy jest to poprostu wytwor naszych umyslow?

[Dream]

Formy przejawiają się wówczas, gdy nasz umysł potrzebuje je od odczytania jakiegoś wzorca. Dlatego np niektórzy widzą górę, a inni drabinę, choć "patrzą" na to samo. I dlatego w podróżach szamańskich powinno przyjąć się jakiś schemat kulturowy, by symbole były czytelne. Jeśli znalazłeś się w miejscu, gdzie nie było form, to albo nie były potrzebne (tak jak w tym przypadku), albo ich nie dostrzegasz. Tu miałeś przewodnika, więc nie potrzebowałeś ich. Oczywiście może też być tak, że się nie dostroiłeś do tej płaszczyzny i zwyczajnie nic nie widziałeś. Może za którymś razem, gdy trafisz do tego samego miejsca nauczysz się rozpoznawać formy.
Na poziomie idei można odbierać informacje właśnie w taki archetypowy i symboliczny sposób. To tak jakbyś znalazł się w skondensowanym śnie pozbawionym elementów z dnia poprzedniego i tylko przebywał właśnie w świecie idei i symboli. Można się tu zgubić nie rozumiejąc tego, co się widzi, albo zapomnieć po powrocie, gdy umysł wraca do normalnej pracy. Przed taką podróżą dobrze jest się całkowicie wyciszyć i skupić na medytacji. Wówczas umysł nie będzie projektował schematów z codziennego poziomu.

True. Np mitologie istnialy po to by oferowac podroznika taki system form, sluzacych odczytaniu informacji w astralu.

Co do swiata gornego - tam z pewnoscia ejst inaczej niz w dolnym. Moze blizje poziomu idei. Niemniej nie wypowiem sie tu zbyt obszernie, bo dla mnie dlugie tma rpzebywanie konczy sie zwykle goraczka. Jednak jestem bardziej wezem niz ptakiem - jesli o szamanizm idzie.

[Dream]

No ja też większość czasu spędzam w dolnym świecie. W górny wybija mnie zazwyczaj gdy tego nie planuję, np we śnie, gdy mam coś do zrobienia, i ktoś "z góry" zdecyduje, że powinienem coś zrobić, albo gdy pojawiają się jakieś inicjacje związane ze świadomością własnej istoty. Ale to chyba dlatego, że, jak pisał Strzygon, świat górny jest bliżej idei, gdzie często umysł nie jest w stanie przełożyć tego na logiczny język symboli zrozumiały dla racjonalnego myślenia.

Nierzadko też formy są związane z duchami.
Na przykład często pracując z pewnym duchem lasu przybierałem formę wielkiego wilka. Niespecjalnie zależało mi na jej przybieraniu, ale było to jakby opętanie i sądzę, że dzięki temu przejawiałem jakąś część energii tego ducha. W ten sposób też można się uczyć, bo otwiera się na dane energie właśnie przez przybieranie takiej, a nie innej formy.

[noezb]

Ja gdy schodze do swiata dolnego aby poobcowac ze swym totemem to nierzadko przyjmuje postac wilka lub wilkolaka. Wilkolaka gdy wlaczymy miedzy soba (dla treningu )

Ja kiedy podróżuję poza ciałem zawsze (jak na razie) jestem o 10 lat młodszy. Mam 18 lat i 172 cm wzrostu. Kiedy podróżuję widzę świat +/- z wysokości 120-130cm. Jak raz trafiłem na lustro to zobaczyłem w nim odbicie siebie w wieku lat 7 (wiem na pewno bo mam takie samo zdjęcie z pierwszej klasy podstawówki) Miał ktoś z was coś takiego na początku? Co to może znaczyć?

[Djembe]

Miał ktoś z was coś takiego na początku? Co to może znaczyć?

To trochę zależy od tego jak Ty siebie odbierasz. Każdy czasem jest urwisem szukającym rozrywki, czasem potężnym czarownikiem z ważną misją, czsem podróżnikiem, który szuka celu swojej podróży. Ja też mam raczej stałą formę w astralu i jeżeli coś się zmienia jest to dla mnie sygnałem do wytężenia uwagi bo z reguły zmiana ma mi coś przekazać.