Post Cz lip 24, 2008 7:51 pm

Dusze ludzkie

Ponizsze rozroznienie pochodzi od ludow tureckich, a dokladnie Turkow minusinskich, wchodzacych w sklad ludnosci chakaskiej. Chakasja lezy w poludniowo-wschodniej czesci Syberii. Tyle tytulem wstepu. ;)

Omawiany lud wyroznial kilka postaci dusz. Jedna z nich byla dusza zycia, ktora nazywali takze "oddech" - tyn. Dopuki pozostawala ona w czlowieku, doputy zyl. Niektorzy bohaterowie za pomoca czarow zamykali ja w przedmiocie lub w zwierzeciu, co sprawialo, iz nie mozna bylo ich zabic. Chyba ze oczywiscie zabilo sie zwierze lub rzecz, ktora rpzechowywala dusze. Tyn nie byl neismeirtelny i ze smeircia czlowieka ulegal zniszczeniu.

Dusza w podobnym do ogolnego jej rozumeinia, a wiec neismeirtelna czastka czlowieka, nazywana byla chut. Ta nazwa stosowana byla jednak tylko podczas zycia czlowieka. Pozniej ulegala ona zmianie.
Jesli chut ulatywal i opuszczal cialo - czlowiek chorowal. Jelsi zas nie wracal - czlowiek umeiral.
Dusza ktora opuscila clzowieka i po ktora wyprawia sie szaman w celu jej odnalezienia, nazywa sie czula. Jesli zas czlowiek umrze, jego dusze okresla sie slowem sune lub surun. Trwa to ejdnak tlyko doc zasu ostatnij stypy (zwykle odprawianej rok po smierci). Pozniej kontakt jej z zywymi zmienia sie i zajmuje ona pozycje przodka, ktory rowna ja z duszami osob dawno zmarlych. Okresla sie aj wtedy slowem uzut.