U Pani Alicji Chrzanowskiej też była interpretacja do dwóch stron wszystkich run.
To są opisy do kart. Z tego co wiem pani Chrzanowska jest tarocistką i runy traktuje jak tarot. Zaznaczanie góry i dołu nie ma sensu.
Runy tzw. nieodwracalne to:
Aett Freyra

- Gebo
Aett Hel

- Haglaz

- Naudiz

- Isa

- Jaro

- Iwaz

- Sowilo
Aett Tyra

- Ingwaz

- Dagaz
Runy, które nie zmieniają się w futharku lustrzanym (nieodwracalne poziomo) to:
Aett Freyra:

- Gebo
Aett Hel

- Isa

- Algiz
Aett Tyra

- Tiwaz

- Ehwaz

- Mannaz

- Ingwaz

- Dagaz

- Othala
Runy nieodwracalne lustrzanie nie mają znaczenia w futharku zwykłym tylko w lustrzanym. Podałem dla podkreślenia 4 szczególnych run.
Obie grupy składają się z 9 run. Są cztery runy wspólne dla tych dwóch grup:
Celowo pokazałem graficznie, gdyż o obraz tu chodzi, a nie o dźwięk. W tych czterech runach widać równowagę i z rówowagą własnie się wiążą. Gebu (dar) mówi o równowadze między dawaniem a braniem.
Isa, jako lód mówi o równowadze, która jest pewnego rodzaju statyką. Jego przeciwieństwem jest wzburzona woda.
Ingwaz (bóg Ing lub Yngvi) jest niejasne. Runie tej przypisuje się znaczenie ochronne i kojarzone jest z jajem. Jako takie wskazuje na ochronę pozwalającą na harmonijne dojrzewanie. Ingwaz jako jedyna nie zmienia znaczenia również po obruceniu jej o 90 stopni. Symbolizuje też koło, tak jak jaro - spiralę.
Dagaz też jest problematyczne, ale by zrozumieć znaczenie tej runy, najlepiej sięgnąć do mitologii. Dag jest synem Nott (Noc) i Dellingra (Jutrzenka - łacińskie "Lucifer"). Rozumiem to tak, że jest to runa symbolizująca równowagę między dniem a nocą, światłem a ciemnością.
Graficznie widząc w dagaz klepsydrę można powiedzieć, że jedno skrzydło to dzień, drugie to noc, a punkt łączący je to jutrzenka, czyli chwila między nocą a dniem. Dla mnie to Jutrzenka jest synem Nocy i Dnia.
Niekiedy ryło się algiz w takiej postaci, że miało "widełki" na górze i na dole. W tej postaci również byłoby nieodwracalne i należałoby do jednej i drugiej grupy. Jednak od dawna wyszło z powszechnego użycia.
Przy rzutach bierze się pod uwagę pozycję runy, tzn. czy jest pochylona i w jaką stronę. Intepretując znaczenie pojedyńczej runy biorę pod uwagę jej otoczenie, na jakie runy wskazuje, do jakich zmierza, od jakich ucieka. Układ po rzucie zawsze ma dla mnie charakter dynamiczny, nigdy statyczny. To jakby zdjęcie dynamicznego układu. Czasem nawet nie ma dla mnie góry i dołu i obserwuję układ z różnych punktów widzenia. Górę i dół określają też niekiedy konstelacje, które tworzą runy.