Zjawa Realna

[Dream]

Trudno jest mi coś pisać. Zjawa, Marta, Nuit. Dla mnie była zjawą, bo jako zjawę ją poznałem. Poznałem ją przez Shamanikę. Rozmawialiśmy o wspólnych doświadczeniach, o pracy. Przez pewien okres zjawa pomagała mi przejść dość trudny etap praktyki szamańskiej. Osobiście poznałem ją w dość nieprzyjemnym kontekście sporów z zakonem iua (zresztą ludzie z iua też jechali tym samochodem). Mimo wszystko nasza relacja biegła swoim własnym torem.
Kiedy zobaczyłem ją pierwszy raz, właśnie wróciła z tygodniowego seshinu. Dałem jej wtedy futhark z buku, który dla niej zrobiłem. Dostałem od niej srebrną zapalniczkę z Indianinem i jakimś ptaszyskiem. Powiedziała, że pewnie spodoba mi się taki prezent i miała cholerną racją. Cieszyłem się z tej zapalniczki. Mam ją do dziś. Zapaliliśmy wtedy ziółka. Zjawa wyciągnęła runę - Vend. Coś zaiskrzyło. Poczułem się jak w jakimś dziwnym śnie. Obok leżała babcia w śpiączce, my na łóżku, w niesamowitej tantrze miłości i śmierci. Przepadłem i zatonąłem w zjawie.

Nie jest tajemnicą, że mieszkaliśmy razem przez kilka miesięcy. Wszedłem w jej chaotyczny świat pełen zawirowań. Zjawa pod względem materialnym była totalnie odjechana. Jej mieszkanie wyglądało jakby przeszedł przez nie tajfun i stado chemicznych bizonów. Potrafiła godzinami rozmawiać o naturze Pustki ale poukładanie rzeczy w pokoju było już ponad jej siły.
Spędziliśmy niejedną noc na wspólnym szamanieniu. Nasza znajomość pomogła jej wprowadzić elementy szamańskie do ustawień, które same w sobie sprawiają wrażenie sterylnych. To był dobry mix i pójście w tę stronę było dla mnie frajdą (zwłaszcza gdy włączał się trickster do ustawień) a dla zjawy sporym wyzwaniem.

Boli mnie brak zjawy. Zresztą zawsze bolało to odcięcie, do którego zresztą sam się przyczyniłem przez swój błąd w naszej relacji. Bez porównania jest ból rodziny, Julii (która straciła właśnie drugą kobietę z dwóch, z którymi mieszkała). Ale nie o rywalizację tu chodzi, a o współ-czucie.
Mama nadzieję, że to co było złe między mną a zjawą, przeminęło i stało się już nieważne, że śmieje się teraz z naszych kłótni i łez.
Z pewnością jeszcze się zobaczymy. Nie pierwszy i nie drugi raz.

Nie miałam szczęścia poznać Zjawy, ale od kilku miesięcy kiedy tu jestem wiele wniosla w moje zycie.
Na shamanikę trafiłam w poszukiwaniu wiedzy o szamanizmie. Dość dokłądnie postudiowałam posty.
Zjawa wypowiadała sie tu wielokrotnie, a jej wiedza i sposób widzenia świata były mi dziwnie znajome i bliskie. Jej słowa w postach wiele wniosły w moje życie. Uczyłam się od niej, choć chyba nie zamieniłąm z nią nigdy słowa, nawet pisanego.
Ta wiadomość sprawiła mi ból. Niemal fizyczny.

Zjawo, dziękuję Ci za wiedzę, jaką mi dały Twoje słowa, za uśmiech, jaki bił z Twoich postów. Wiem, że zaczęłaś nową drogę i moze kiedyś dane nam będzie spotkać się w tym drugim świecie. To czego mnie nauczyłaś pzrekażę dalej, będę pielęgnować w sobie.
Dziękuję.


Pragnę też wyrazić szczere współczucie rodzinie.

Kolejne zaskoczenie. O tyleż mocniej zadziałała ta informacja niż wieść o Sinobrodym, że Zjawy wypowiedzi często widywałem, podobnie wzmianki o niej, pouczające teksty i odpowiedzi. Część woli swej kieruję ku pragnieniu, by trafiła do miejsca, do którego wierzyła że trafi i chciała trafić.

Wobec Marty mam ogromny dług wdzięczności. W grudniu 2008r uczestniczyłam w prowadzonych przez nią ustawieniach. Żałuję, że nie miałam okazji poznać jej wcześniej, bo po ustawieniach mogłam być już tylko obserwatorem wszystkiego, co się działo wokół i wewnątrz mnie (w tym wielu własnych dziwnych reakcji, o jakie wcześniej nawet bym siebie nie podejrzewała).
O jej śmierci dowiedziałam się w czerwcu w Warszawie (zresztą w tym samym miejscu, w którym odbyły się tamte ustawienia), na kilka minut przed wyruszeniem na Ślężę. Było to bardzo dziwne. Ciężko mi napisać cokolwiek na ten temat. Wiem, że jeszcze się spotkamy.

Dziękuję Ci, Zjawo. Za wszystko.

Znam Nuit z innego miejsca, wielka pustka bez niej. Wbrew temu co czytam o jej pokoju (chaos) wprowadzała ona porządek tam gdzie się pojawiała, bo dążyła podobnie jak chyba większość osób do odnalezienia jakiegoś większego sensu, porządku w tym świecie.
Nie mogłam uwierzyć gdy dostałam powiadomienie,że zginęła w wypadku, wydawało mi się,że wkrótce się pojawi jak nigdy nic i znów wyprowadzi "błądzących" z ich złego toku myślenia.
Nie znam zbyt dobrze jaka była w życiu codziennym ale myślę (wnioskując z jej sposoby myślenia, którym się dzieliła),że była osobą, która dążyła do życia w świadomości.

Minął rok, a ja wciąż tęsknię za nią... w piątek gram dla Zjawy, Nuit, Marty... choć nie wiadomo czy dla niej czy bardziej dla mnie samej...

http://www.youtube.com/watch?v=T8udEA_dx1s :*

Nie tylko Ty w Beltane zagrałaś dla Zjawy. Czas szybko płynie...
Mam nadzieję, ze dobrze jej tam gdzie teraz jest.