Dyskusje wokół kart runicznych

Chciałabym Cię Wyjcu uprzejmie poinformować, że konwersacja werbalna polega na możliwie logicznym wyrażaniu swoich przemyśleń, oraz odczuć, spostrzeżeń i wrażeń po przetransformowaniu ich poprzez rozum w taki sposób, aby były intersubiektywnie komunikowalne. Wyrażanie emocji bez użycia rozumu jest możliwe tylko i wyłącznie drogą niewerbalną, drogą twórczej ekspresji - uśmiech, płacz, krzyk, obraz, dźwięk.
Aby zrozumieć powyższe zdanie również musisz użyć rozumu - wybacz, że Cię na to narażam.
Twoja postawa jest więc pełna sprzeczności i świadczy o wysokim poziomie ignorancji jeśli chodzi o skuteczną komunikację. W efekcie ani nie piszesz specjalnie zrozumiale, ani nie bardzo rozumiesz co piszą inni. Rzucasz niespójne zdania, mam wrażenie że nie bardzo sam rozumiesz co piszesz.
No bo co to jest np. "racjonalizm jungowski" ?
Co do "prawdziwych argumentów" to poważnie się obawiam, że są to tylko te wszystkie argumenty które ci "pasują" - jak to sam ująłeś. To akurat dokładnie wynika z Twojej emocjonalnej postawy.

Fakt, że mam problem z tym co określiłaś jako "intersubiektywną komunikowalność" (podoba mi się to, muszę dodać do słownika) przynajmniej jeśli chodzi o społeczność tak zaawansowaną cywilizacyjnie jak Polska (ktoś jednak gdzieś powiedział, że im społeczeństwo jest bardziej zaawansowane cywilizacyjnie tym dalej jest od własnej kultury - korzeni moralnych ludzkości). Jednak staram się coś z tym zrobić, a moje wypowiedzi przynajmniej staram się trzymać w temacie a nie osobistych wycieczek.
Runy odbieram gdzieś tam po swojemu, w sposób który trudno wyrazić mi w słowach po przez rozum. Runy były pierwotnie jak mi wiadomo śpiewane, później ryte. Tak jak Strzygon i Dreamcatcher nie mam nic do pracy z kartami runicznymi które się samemu maluje, ale w papierze który pomalował ktoś dla pieniędzy brakuje mi głębi. Powiedział bym, że za dużo w tym cywilizacji i pędu za własnym ogonem a za mało korzeni, źródła z którego się to wszystko wywodzi. Tradycji, poświęcania, pracy...
Wydaje mi sie, że jesteśmy odciągani od prawdziwego postrzegania run przez to co "ładne i wygodne", przez karty runiczne których dodatkowo interpretacja jest serwowana w tym samym daniu, w książeczce załączonej do zakupionych karteczek.
Dlatego mogę się wydawać dogmatycznym wrogiem kart runicznych, który traci zdolności ludzkiego komunikowania się gdy tylko pojawią się w jego polu widzenia. Reaguje agresywnie na wszelkie przejawy płytkiej, plastikowej duchowości. Jednak skądś się te reakcje wywodzą.

Wiecie, ja sama się jakiś czas temu zastanawiałam poważnie z CZYM tak naprawdę mam kontakt, kiedy rozkładam karty i widzę to wszystko.
Zastanawiam się też kiedyś, czy mi zależy na tym, aby to były te tradycyjne runy, żeby ich znaczenia były możliwie oryginalne etc. Wtedy doszłam do wniosku, że ja nie bardzo jest w stanie dojść do "oryginalnych" znaczeń, i że raczej nikt ze współczesnych europejczyków nie jest w stanie. Pola znaczeń prastarych run, na pewno są ciągle potężne, ale też stale są żywe i zmienne. Zresztą, na tym polega to, co się nazywa żywym językiem - język jest żywy do tego momentu do którego ludzie się nim posługują, ciągle go modyfikując na swoje potrzeby. Kiedy język przestaje być modyfikowany zastyga, staje się językiem martwym, a potem umiera.
Zaczynałam pracę z runami od długich medytacji, czytania mitologii, też od rzucania i losowania drewienek z wypalonymi znakami. To był dosyć mozolny, ale owocny czas:) Zaczęły ze mną "rozmawiać", pomagać, etc. Potem zobaczyłam w internecie talię Powers of the rune - takie bardzo proste, intensywne rysunki, baardzo mi się spodobała, to kupiłam:) I tak na dobrą sprawę, to to, co teraz robię za pomocą run/"run", nauczyłam się z tą talią. A jeszcze co ciekawe - nie miałam tej oryginalnej, tylko ręcznie malowane rysuneczki na podstawie tej talii. Przez to, że to w akwareli, to są bardziej dynamiczne, niewyraźne.
Jak na początku zaznaczyłam - nie wiem z czym mam ten kontakt, dla mnie liczy się to, że jest to narzędzie dla mojej nieświadomości, za pomocą którego dużo tego co potrzeba potrafię odczytać. Posługuję się tym łącznie z taką techniką "teleradiestezyjną" - to jest gadam z Tym Co Wie za pomocą mazania po kartkach i wahadła. To jest też dla mnie bezpieczna metoda dla różnych mniej bezpiecznych działań. Nieco inne informacje uzyskuję jedną, a nieco inne tą drugą drogą, z tym że praca z wahadłem była pierwsza. W czasie tej pracy zabrakło mi opowieści, narracji, historii. Formy, za pomocą której mogę szybko nazwać to co wiem. Te karty to ta narracja.
Nie wiem, może równie dobrze mogłabym pracować z innym zestawem obrazków powiązanych w historię, a może nie ;p "Dziwnym trafem" trafiło na talię runiczną i nie zrobiłam tego na złość Wyjcowi;)

Mam nadzieję, że coś tam wyjaśniłam :]

Dzisiaj moja przyjaciółka, która ma podobne zainteresowania jak ja, stwierdziła, że po co mam sukać brzozowej gałęzi, grubej i nisko nad ziemią, co dość trudno znaleźć, przynajmniej ja takich bzóz za wiele nie widziałam, skoro mogę skorzystać z kart runicznych. Po czym wyraziłam swoją opinię o kartach runicznych- są dobre, ale do medytacji, a nie do dywinacji, po czym ona stwierdziła, że czemu, żę przecież są wygodne w użytku i w ogóle. A ja jej na to, że runy ię tradycyjnie ryje, a nie pisze i że skoro drewniany, kamienny czy inny Futhark z tradycyjnego tworzywa się sprawdza, to po co mam to zmieniać i tworzyć jakieś zbędne nowości?? Na co ona, w związku z tematem kart oraz wcześniejszym tematem święcenia run(gdzie stwierdziłam ,że najlepiej krwią, bo poświęcenie jest wpisane w naturę un, Odyn 9 dni i nocy wisiał na drzewie, żeby poznać ich tajemnicę, po czym ona uznała moją CZĘŚCIOWĄ wg niej rację) stwierdziła, że jestem ZABOBONNA. A wiecie, to stwierdzenie mi jakimś dziwnym trafem kogoś przypomina(czyt. Mefika )

[Dream]

A wiecie, to stwierdzenie mi jakimś dziwnym trafem kogoś przypomina(czyt. Mefika)

Widzę, że Mefik powoli staje sie legendą (a może antylegendą?).
Trzeba było powiedzieć swojej koleżance, że po co zajmować się kartami, można wejść na stronę, gdzie prosty program komputerowy wylosuje jej runę.

[Djembe]

Dla mnie poprostu drewno czy kamień mają duszę a papier to tylko produkt. Stworzony zresztą w większości tylko i wyłącznie z chęci zysku.

PS co do Mefika to niech w końcu umrze przez zapomnienie

Karty runiczne to tylko wierzchołek zjawiska jakie ja nazywam zbrukaniem kultury starogermańskiej.Słabi idioci z młotami Thora na szyi, produkcje typu Beowulf, spora część bractw wikińskich,właśnie karty runiczne, bindruny chroniące komputer przed wirusami, interpretacje w stylu Thurisaz=młot Thora,berserkerzy wcinający muchomora,wicanie używający run itp itd. to właśnie przejawy tego zjawiska. Ja np nigdy nie używam run do wróżenia bo seidr jest zakazane dla mężczyzn a przynajmniej dla wojowników. Co nie przeszkadza mi ryć ich w broni, zbroi ani używać podczas koncentracji przed treningiem.

Karty runiczne to tylko wierzchołek zjawiska jakie ja nazywam zbrukaniem kultury starogermańskiej

to sie mój drogi nazywa ezoteryka jarmarczna i niuejdż ;]

wicanie używający run itp itd

co prawda nie jestem łykaninem ani łykopodobnym stworem ale jeśli złapie kontakt z runami dlaczego mam ich nie używać? przy poszanowaniu kultury z której pochodzą etc?

Dobrze że dodajesz z poszanowaniem ale mimo wszystko jako człowiek mocno związany z kulturą germańską zawsze będe przeciwny łączeniu jej z innymi.Bo od takiego swobodnego łączenie wziął początek new age i inni "złodzieje mocy" zapożyczjący znaki i symbole oderwane od kontekstu.Potem widze książki o runach ktorych autor nie zadał sobie trudu przeczytania chociażby Eddy.Pewnie był zbyt zajęty ogladając nowy sezon "Czarodziejek".

Cytat http://horoskop.wp.pl/
Magiczna moc run

Znaki runiczne świetnie nadają się do samodzielnego działania magicznego. Znając ich znaczenie możemy samodzielnie wykonać talizman lub amulet. Ważne, aby do ich wykonania przystąpić z dobrymi intencjami i czystym sercem.
Aby zwiększyć ich moc, rozpoczynamy czarowanie wtedy, gdy księżyc zaczyna przybywać. Wraz z jego powiększaniem się będzie rosła moc naszego amuletu, talizmanu i oczywiście nasz.
Znaki runiczne można wymalować farbami na papierze, tkaninie, płótnie, drewnie, kamykach. Materiał i produkty wybieramy intuicyjnie. Jedni polubią pracę z drewnem, inni z kartką papieru lub blejtramem.

Następni o papierze i malowaniu. Uwzięli się chyba... I kto?? Wrózki na telefon...
Karty jako amulety... No tak... I płótno, wktórym zapewne rzeźbi się tak samo ciekawie jak w papierze

Kartom mówię Nie.
Nie wyobrazam sobie też rzucania kartami

Gdy zaczynałam pracę z runami przez myśl mi nie przeszło, że można używać kart runicznych zamiast tabliczek z naturalnych surowców. Karty dla mnie są jakimś nieporozumieniem. Poza tym z futharkiem zrobionym przez siebie czuje się więź, moc emanującą od nich. A karty, nawet namalowane przez właściciela, nie mają czegoś takiego.

Mam wrażenie, że ludzie, którzy nie potrafią dostrzec piękna przyrody nie zrozumieją do końca run. Uderzyło mnie to jak grom z jasnego nieba, gdy "bohaterka" tematu, zjawa realne, napisała, iż mieszkając w mieście ogranicza się tylko do tego co może kupić, a nie zrobić sama. Przez karty nigdy, przenigdy nie pozna się dogłębnie run. Papier to fakt faktem przetworzone drewno, ale stworzone przy użyciu jak brudnych maszyn, tysięcy rąk. Nie lepiej przejść się do lasu, poprosić konkretne drzewo o to, by dało nam cząstkę siebie i, jeśli nas posłucha, zrobić własny futhark z drewna w którego zdobycie włożyliśmy trochę trudu? Dla niektórych to może być za duży problem, bo przecież bez sensu jest jechać do lasu i gadać z drzewem i na dodatek czekać, aż samo zrzuci gałązkę, skoro można w internecie zamówić futhark ze szlachetnych kamieni, albo, zgrozo, karty.

Jak dla mnie karty runiczne można kolekcjonować. No, nie mówcie - niektóre są naprawdę piękne. Ale nie pracować z nimi! Karty - chory wytwór na kasę. Takie jest moje zdanie.

Duża wodka dla Ciebie za to

[noezb]

Zbyt często używacie słowa, nigdy, nie da się, niemożliwe....

Noe, to jest ezomezo tu wszystko jest możliwe hihih

[noezb]

Jeżeli będę chciał to i plastikowy zestaw sztućców przygotuje jako narzędzie magiczne i dywinacyjne. W New Agu wiele syfu się pojawiło, ale zauważyłem, że ludzi szufladkują go tak samo ja powiedzmy Katolicyzm. Wszędzie znajdzie się perły wiedzy. Wystarczy odpowiednie podejście. Mam wrażenie , że niektórzy tak przywiązują wagę do "Reguł" i "Zasad" że zapominają czym jest magia/moc i skąd się bierze.

Wystarczy odpowiednie podejście. Mam wrażenie , że niektórzy tak przywiązują wagę do "Reguł" i "Zasad" że zapominają czym jest magia/moc i skąd się bierze.

Magia pochodzi między innymi z Tradycji w skłąd której można w sumie zaliczyć owe Reguły i Zasady

[noezb]

Przez magię rozumiesz wewnętrzną moc? Dzięki której urzeczywistniamy naszą wolę w światach które wybieramy? Co do tego ma tradycja? Rozwiń proszę , bo może poprostu nastąpił błąd nazewnictwie

A czym innym jest magia jeśli nie wewnętrzna mocą? Energią, ktorą można ukierunkować i nadać jej jakiś kształt? Zauważ też, ze nie każdy - choćby zgodnie z instrukcją wykonał zaklęcie z odpowiednimi sklądnikami - osiągnie swoj cel. Bo ma zbyt mało magii w sobie.